Ֆիբրոմա. պատճառները, ախտորոշումը, բուժումը. drtehmine.com

Կլինիկորեն ֆիբրոման դանդաղ աճող, սահմանափակ, հիմնականում կարծր, էլաստիկ բլրակապատ կամ հարթ գոյացություն է։ Ֆիբրոման կարող է հանդիպել այնտեղ, որտեղ առկա է շարակցական հյուսվածք՝ մաշկում, ենթամաշկային ճարպաբջջանքում, փակեղներում, արգանդում, նյարդային ցողուններում, ապոնևրոզներում։

Առաջացման պատճառներն են.

• ժառանգական նախատրամադրվածությունը,
• հորմոնային խանգարումները և էնդոկրին համակարգի շեղումները, օրինակ` շաքարային դիաբետը,
• մաշկի բորբոքային հիվանդությունները,
• մաշկային ծածկույթների հաճախակի վնասումը,
• արևի տակ երկարատև մնալը,
• վնասակար սովորությունները, ոչ լիարժեք սնուցումը,
• առատ քրտնարտադրությունը։

Ֆիբրոմաների տեսակները

Տարբերում են ֆիբրոմաների ավելի քան տասը ձևաբանական տեսակ (էլաստոֆիբրոմա, կարծր ֆիբրոմա, փափուկ ֆիբրոմա և այլն)։

Դերմատոֆիբրոմաները ներմաշկային կարծր, էլաստիկ բաղադրությամբ գոյացություններ են, որոնք շոշափման ժամանակ շարժուն են և անցավ։ Կարող են լինել եզակի կամ բազմաթիվ, մաշկի գույնը` գոյացության սահմաններում, փոփոխված չէ։

Դեսմոիդ ֆիբրոմաները (ագրեսիվ ֆիբրոմատոզ) մեզենխիմալ ուռուցքներ են, որոնք զարգանում են տարբերակված ֆիբրոբլաստներից և կոլագենային թելերի ավելցուկից։ Բնորոշ է զարգացման և կրկնության բարձր հակվածությունը։ Դեսմոիդները տեղակայվում են փափուկ հյուսվածքների տարբեր մասերում, որովայնի առաջային պատին և հետորովայնամզային տարածությունում։  

Խոնդրոմիքսոիդ ֆիբրոմաները հազվադեպ հանդիպող ուռուցքներ են, որոնք ախտահարում են մարդու ոսկրային կմախքը։ Հիմնականում տեղակայվում են ստորին վերջույթների երկար խողովակավոր ոսկրերի մետադիաֆիզային հատվածներում (ոլոքի, ազդրոսկրի, նրբոլոքի): Ուռուցքը կարող է առաջանալ նաև կոնքի, ողնաշարի, դաստակի և ոտնաթաթերի կարճ խողովակավոր ոսկրերի շրջանում, նախագարշապարի ոսկրերում։

Ախտանիշները

• Ժամանակի ընթացքում մաշկային մակերեսից վեր բարձրացած գոյացության գույնը հաճախ չի տարբերվում մաշկային ծածկույթի մնացած հատվածներից, սակայն կարող է աստիճանաբար մգանալ։
• Տեղակայման շրջանում հնարավոր է ցավի, անհարմարավետության և քորի առաջացում։
• Ֆիբրոմայի գերաճի հետևանքով ներքին օրգանների կողմից ի հայտ են գալիս ախտանիշներ։
• Արգանդի ֆիբրոման կարող է դրսևորվել արգանդային արյունահոսություններով, երկարատև և առատ դաշտանով, հաճախացած միզարձակումով։

Ախտորոշումը

Ախտորոշման ժամանակ սկզբում զննում և շոշափում են նորագոյացությունը։ Այնուհետև պացիենտն անցնում է ներքին օրգանների ուլտրաձայնային, ռենտգեն հետազոտություն։ Ախտորոշման վերջնական փուլում իրականացվում է գոյացության բիոփսիա՝ չարորակացումը բացառելու համար։

Բուժումը

Ֆիբրոմաների բուժման մեթոդն ընտրվում է՝ հաշվի առնելով ուռուցքի տեղակայումը և աճի բնույթը։ Որպես կանոն, այս նորագոյացությունը հազվադեպ է չարորականում։

Վիրահատական միջամտության ցուցումներն են.

• ուռուցքի հետևանքով ներքին օրգանների ֆունկցիայի խախտում,
• գոյացության ակտիվ աճ կամ մեծ չափեր,
• սպառնացող առատ արյունահոսություն։

Որպես վիրահատական միջամտության այլընտրանք, իրականացվում է ուռուցքը սնող անոթները խցանող վիրահատություն։ Արգանդի ֆիբրոմայի ժամանակ վերարտադրողական ֆունկցիայի պահպանման նպատակով խորհուրդ է տրվում կիրառել բերանացի հակաբեղմնավորիչներ, որոնք սահմանափակում են գոյացության աճը։ 

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ